Wittgenstein on Grammar of Belief

Wittgenstein on Grammar of Belief  ไวยากรณ์ของความเชื่อของวีทเกินชายน์ ผู้แต่ง : รวิช  ตาแก้ว ผู้ปรับแก้ :  กีรติ  บุญเจือ ไวยากรณ์ความเชื่อ (grammar of belief) เป็นกรอบความคิดที่ให้หลักการ  หรือกล่าวได้อีกอย่างว่า ความจริงศาสนาอยู่ที่ความสามารถพัฒนาคุณภาพชีวิต  ไม่ให้ความสำคัญแก่หลักฐานและข้อพิสูจน์ ซึ่งวิชาการชอบใช้เป็นหลักค้ำประกันความจริง ความรู้ประเภทหลังนี้อยู่ในกรอบของไวยากรณ์ความคิด  (ดู grammar of… Read more “Wittgenstein on Grammar of Belief”

syllogism

syllogism รูปนิรนัย ผู้แต่ง : รวิช  ตาแก้ว ผู้ปรับแก้ :  กีรติ  บุญเจือ   รูปนิรนัย (Syllogism) คือ การแสดงออกของการอ้างเหตุผลอย่างตรงๆ องค์ประกอบ ต้องมี 3 ประโยคตรรกวิทยา โดยมี 3 เทอม แต่ละเทอมใช้ 2 ครั้ง ตัวอย่าง คนทุกคน             … Read more “syllogism”

Stereotyping

Stereotyping อ้างพวก ผู้แต่ง : รวิช  ตาแก้ว ผู้ปรับแก้ :  กีรติ  บุญเจือ ภาษาที่ใช้กันโดยทั่วไปมักจะมีการอ้างพวกอยู่บ่อยๆ ผู้พูดและผู้ฟังมักจะเข้าใจกันคนละทาง คือ ผู้พูดมักจะเข้าใจว่าตนหมายถึงส่วนมาก หรือ หมายถึงว่าเป็นจุดเด่น แต่ผู้ฟังมักจะเข้าใจว่าทั้งหมดอยู่เสมอ ถ้าเป็นเรื่องไม่เกี่ยวข้องกับผู้ฟังก็ไม่เป็นไร ถ้าเป็นเรื่องที่ผู้ฟังคิดว่าเกี่ยวข้องกับตน ก็มักจะมีเรื่อง เช่น เวลาเราพูด “พวกนิโกร” เราเข้าใจดีว่าเราหมายถึงบางคน ถ้ามีใครมาแย้งคำพูดของเรา เราก็มักจะแจ้งให้ทราบอย่างชัดเจนว่าเราไม่ได้หมายถึงทุกคน แต่เราได้ยินคนต่างชาติอ้างถึง… Read more “Stereotyping”

myth and philosophy

myth and philosophy ปรัมปรากับปรัชญา ผู้แต่ง : ศุภชัย ศรีศิริรุ่ง ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ กระบวนทรรศน์โบราณ เริ่มกับศาสนาโบราณที่ปรากฏหลักฐานให้ศึกษาได้ตามข้อมูลที่เป็นลายลักษณ์อักษร เสริมด้วยหลักฐานอื่น ๆ ร่วมกับการสันนิษฐาน ก่อนหน้านี้มีแต่หลักฐานที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรเสริมด้วยการสันนิษฐาน สิ่งใหม่ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ก็คือ บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร การเขียนหนังสือจึงนับว่าเป็นการค้นพบที่สำคัญมากอย่างหนึ่ง เพราะจะเปลี่ยนโฉมหน้าชีวิตความเป็นอยู่ ตลอดจนวัฒนธรรมของมนุษย์อย่างก้าวกระโดด ในการศึกษาประวัติปรัชญา เราถกปัญหาถามกันว่าปรัชญาเริ่มมีมาตั้งแต่เมื่อไร และเราก็ได้เสนอคำตอบไว้ว่า ปรัชญาในฐานะความอยากรู้อยากเรียนอยากฉลาดนั้นเริ่มมีมาพร้อมกับสภาวะเป็นมนุษย์นั่นเทียว… Read more “myth and philosophy”

mystical language

mystical language ภาษารหัสยิก ผู้แต่ง : รวิช ตาแก้ว ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ คำสอนของนักฌานนิยมแม้จะเข้าใจได้ยากว่าหมายความอย่างไรแน่ แต่ก็ถูกใจประชาชนทั่วไปมากกว่าคำสอนของนักสร้างระบบปรัชญาเพราะการใช้ภาษาเชิงเปรียบเทียบของฌานนิยมมีโวหารน่าอ่าน ประทับใจ ใครจะเข้าใจอย่างไรก็ได้ตามระดับความรู้และประสบการณ์ของแต่ละคน งานเขียนของนักฌานนิยมจึงแพร่หลายมากกว่าระบบปรัชญา แม้จะถูกต่อต้านจากนักปรัชญาที่ไม่เข้าใจลักษณะภาษาธรรมก็ตาม นักฌานนิยมก็มีผู้นับถืออยู่เสมอ หลายท่านได้รับการแต่งตั้งเป็นทางการจากคริสตจักรคาทอลิกให้เป็นนักบุญหรือบุญราศี แม้ท่านอื่น ๆ ที่ยังมิได้รับการรับรู้อย่างเป็นทางการก็มักจะมีกลุ่มคาริสตชนที่นับถือเป็นการส่วนตัว ในปัจจุบันเราจึงไม่อาจมองข้ามความสำคัญของนักเข้าฌานในวงการวัฒนธรรมได้ เพื่อจะเข้าใจคำสอนของขบวนการนี้จำเป็นต้องตระหนักถึง 4 ระดับของความหมายดังต่อไปนี้ ภาษาคนคือภาษาที่เราใช้ในชีวิตประจำวันและในวิชาการต่าง… Read more “mystical language”

meaning from the text

meaning from the text ความหมายจากตัวบท ผู้แต่ง : ศุภชัย ศรีศิริรุ่ง ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ “แม้ภาษาเป็นเครื่องมือของเรา แต่ภาษาก็มิได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเรา” ความไม่สมบูรณ์ของภาษาดังกล่าวเป็นสิ่งที่ผู้ใช้ภาษาต้องเตือนตนเองอยู่เสมอ และพยายามหาทางที่จะลดปัญหาดังกล่าวให้มากที่สุด ด้วยการรู้เท่าทันในการใช้ภาษาเพื่อสื่อความหมายในแต่ละครั้งด้วยความระมัดระวัง มนุษย์ประดิษฐ์ภาษาขึ้นใช้เพื่อสื่อสารความคิดถึงกัน โดยคาดหวังว่าภาษาจะสามารถทำหน้าที่สื่อสารได้ตรง กับความคิดที่ต้องการสื่ออย่างซื่อสัตย์ ไม่บิดเบือน แต่ปรากฏว่าโดยความเป็นจริงแล้วภาษาย่อมมีขอบเขตจำกัดไม่สามารถสื่อได้ตรงกับความตั้งใจดังที่หวัง เพราะภาษาย่อมมีกรอบของมันซึ่งก็คือกรอบของโครงสร้างทางไวยากรณ์ของภาษาที่ภาษาต้องเดินตาม ดังนั้นความคิดที่ภาษาช่วยเก็บไว้หรือส่งต่อไปสู่ผู้รับสารจึงต้องถูกตะล่อมให้เข้ากรอบดังกล่าวอย่างเสียมิได้ ความคิดและความเป็นจริงที่ต้องการสื่อจึงถูกบังคับให้อยู่ในกรอบของภาษาเท่านั้น ความเป็นจริงที่อยู่นอกกรอบของภาษาจึงไม่สามารถถูกนำเสนอผ่านภาษาได้… Read more “meaning from the text”

meaning and context

meaning and context ความหมายกับบริบท ผู้แต่ง : ศุภชัย ศรีศิริรุ่ง ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ การตีความหมายของภาษาที่ประกอบเป็นตัวบทนั้น สิ่งที่ต้องคำนึงถึงเสมอในการตีความ เพื่อให้ได้ความหมายที่ถูกต้องสมบูรณ์และมีคุณค่าที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก็คือ ความเข้าใจ “บริบท” ของตัวบทที่ได้รับการตีความนั้น ๆให้ได้มากที่สุด เพราะถ้าบริบทต่างกัน การตีความหมายย่อมต้องแตกต่างกันออกไป บริบท (context) เป็นคำที่ใช้ในวิชาภาษาศาสตร์ (linguistics) หมายถึง… Read more “meaning and context”