Machiavelli’s philosophy

Machiavelli’s philosophy ปรัชญาของมาเคียเวลลี ผู้แต่ง : รวิช ตาแก้ว ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ อภิปรัชญา มาเคียเวลลีวางรากฐานทางอภิปรัชญา โดยกำหนดว่ามนุษย์ทั้งโลกมีธรรมชาติเดียวกัน จึงมีความรู้สึกนึกคิดเหมือนกันในทุกเวลาและสถานที่ มีกิเลสเหมือนกัน หากแต่แสดงออกต่างกันตามสิ่งแวดล้อม จึงเกิดวัฒนธรรมขึ้นต่าง ๆ กัน ความคิดเช่นนี้นักวิจารณ์จัดให้อยู่ในประเภทลัทธิธรรมชาตินิยม (naturalism) ซึ่งน่าจะปฏิเสธการเลือกเสรีของมนุษย์ แต่มาเคียเวลลีกลับคิดว่า ในชีวิตจริงของเรานั้นมีส่วนหนึ่งถูกกำหนดโดยชะตาลิขิตหรือน้ำพระทัยของพระเป็นเจ้า มนุษย์ไม่มีทางเลือก ต้องจำยอมและน้อมรับโดยเต็มใจ… Read more “Machiavelli’s philosophy”

Locke on law

Locke on law ลัคเรื่องกฎหมาย ผู้แต่ง : เอนก สุวรรณบัณฑิต ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ กฎ แบ่งออกเป็น 3 ประเภท ตามประเภทของการลงโทษ ที่ต้องลงโทษกันก็เพราะความจำเป็นในการรักษาผลประโยชน์ตามความมุ่งหมายของแต่ละประเภท 1) กฎของพระเจ้า(The Divine Law) ลัคถือว่าเป็นพื้นฐานของกฎหมายอื่น ๆ ทั้งหลาย กฎหมายอื่น ๆ… Read more “Locke on law”

Law and freedom

law and freedom กฎหมายกับเสรีภาพ ผู้แต่ง : ศุภชัย ศรีศิริรุ่ง ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ “ผู้ใดสมัครใจจะเป็นสมาชิกในกลุ่มชนใดก็ต้องยอมรับกฎหมายประเภทนี้ของกลุ่มชนนั้น ๆ โดยปริยาย” มีผู้คนมากมายที่อ้างสิทธิส่วนบุคคลที่จะทำตามใจตัวเองโดยไม่ยอมรับกฎระเบียบของสังคมหมู่คณะส่วนรวม โดยอ้างว่าตนถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนโดยกฎนั้น ๆ ที่เป็นเช่นนี้น่าจะเกิดจากความไม่เข้าใจเรื่องสิทธิส่วนบุคคลกับความจำเป็นของกฎระเบียบในการรักษาผลประโยชน์และความสงบเรียบร้อยของสังคมส่วนรวมซึ่งก็คือส่วนของหน้าที่และความรับผิดชอบต่อสังคมที่ต้องมีมาพร้อมกับสิทธินั่นเอง มนุษย์ทุกคนมีสิทธิส่วนหนึ่งเป็นปรนัยร่วมกันคือ สิทธิอันพึงมีทุกสิ่งที่ประกันศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ นอกจากนั้นก็เป็นสิทธิแบบอัตนัยที่แต่ละสังคมบัญญัติไว้ให้ โดยแลกกับหน้าที่และความรับผิดชอบที่สมาชิกต้องมีให้แก่สังคมส่วนรวมด้วยการปฏิบัติตามกฎของสังคมนั้น ๆแต่การบัญญัติกฎใด ๆขึ้นมาย่อมเป็นส่วนของการละเมิดสิทธิส่วนตัวของปัจเจกบุคคลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ จึงเป็นความรับผิดชอบของสังคมที่ต้องบัญญัติกฎขึ้นให้น้อยที่สุด เท่าที่จะสำเร็จประโยชน์ในการบรรลุเป้าหมายส่วนรวมทั้งนี้ก็เพื่อที่จะละเมิดสิทธิของสมาชิกในสังคมให้น้อยที่สุด… Read more “Law and freedom”

justice

justice, criterion of เกณฑ์ความยุติธรรม ผู้แต่ง : เมธา หริมเทพาธิป ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ ความยุติธรรม (Justice) แอร์เริสทาทเถิล (Aristotleก.ค.ศ. 384-322) ได้นิยามไว้ว่าได้แก่การให้แก่ทุกคนและแต่ละคนตามความเหมาะสม (giving every man his due) นั่นคือ ต้องรู้ว่าเรามีกำลังให้เท่าไร ควรให้แก่ใครเท่าไร และอย่างไร… Read more “justice”

interesting on ethic

interesting on ethic จริยธรรมของความสนใจ ผู้แต่ง : รวิช ตาแก้ว ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ คุณธรรม (virtue)ย่อมเป็นสิ่งน่าสรรเสริญในทุกยุคทุกสมัย และผู้มีคุณธรรมดีพร้อมสมบูรณ์แบบ (integrity) ไม่ว่าในยุคสมัยใดย่อมจะต้องมีคุณธรรมหลัก 4 ประการควบถ้วน แต่ทว่าการปฏิบัติคุณธรรมย่อมจะต้องแตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อม และความต้องการของแต่ละยุคแต่ละสมัย แต่ละยุคแต่ละสมัยจึงมีความต้องการคุณธรรมไม่เหมือนกันและเทิดทูลคุณธรรมต่างกันเป็นบางข้อ เช่น บางสมัยเทิดทูลความกล้าบั่นชีวิตคนต่างเผ่า แต่ต่อมากลับเน้นเมตตาธรรมกับทุกคน เป็นต้น คุณธรรมที่ควรเทิดทูลเป็นพิเศษในสมัยปัจจุบัน… Read more “interesting on ethic”

Hume on ethics

Hume on ethics ฮิวม์กับจริยศาสตร์ ผู้แต่ง : กันต์สินี สมิตพันธ์ ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ ฮิวม์เห็นว่าชาวเหตุผลนิยมเข้าใจผิดมากที่จัดจริยศาสตร์เข้าประเภทคณิตศาสตร์ โดยคิดว่าจริยธรรมสามารถพิสูจน์ได้ด้วยเหตุผล แต่ฮิวม์เห็นว่าเหตุผลอยู่ในระดับความคิด ไม่สามารถผลักดันให้เราทำกิจกรรมได้ แต่ทว่าจริยธรรมย่อมผลักดันให้ทำกิจกรรม เพราะฉะนั้นจริยธรรมไม่อยู่ในประเภทเหตุผล อะไรเล่าผลักดันให้เราทำกิจกรรม ฮิวม์เห็นว่าก็มีแต่ความอยากได้ความพอใจ(pleasure) และหลีกเลี่ยงความทุกข์(pain) เท่านั้น เพราะฉะนั้นความพอใจและความทุกข์เป็นมาตรการวัดจริยธรรม การอยากได้ความพอใจและพยายามหลีกเลี่ยงความทุกข์รวมเรียกว่ากิเลส(passion) เพราะฉะนั้นหลักจริยธรรมเป็นเรื่องของกิเลส ไม่ใช่เรื่องของเหตุผล เหตุผลอาจช่วยแนะให้กิเลสรู้ว่าที่ไหนมีความพอใจและที่ไหนมีความทุกข์… Read more “Hume on ethics”

Hobbes on polity

Hobbes on polity ฮับส์ว่าด้วยการเมือง ผู้แต่ง : เอนก สุวรรณบัณฑิต ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ ทฤษฎีของฮับส์ตั้งอยู่บนความเชื่อว่า กษัตริย์ที่ได้รับมอบหมายภารกิจให้ความปลอดภัยแก่ปวงชนนั้น ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจตามหน้าที่จริง ๆ นับเป็นจุดอ่อนซึ่งนักปรัชญาการเมืองรุ่นหลัง ๆ จะวิจารณ์ต่อไป เช่น ฮิวม์ เป็นต้น กฎหมายก็คือคำสั่งของกษัตริย์ และข้อสรุปอันเนื่องมาจากคำสั่งดังกล่าว แต่ฮับส์ก็ให้ระวังต่อไปว่า ที่ว่ากฎหมายเป็นคำสั่งของกษัตริย์นั้น หาได้คลุมไปถึงปัญหาว่ากฎหมายยุติธรรมหรือไม่… Read more “Hobbes on polity”