Westermarck on goodness

westermarck

Westermarck on goodness ความดีของเวสเทอร์มาร์ค

ผู้แต่ง : รวิช  ตาแก้ว

ผู้ปรับแก้ :  กีรติ  บุญเจือ

                เวสเทอร์มาร์ค (Edward Westermarck 1862-1939) เป็นชาวอังกฤษ ถือลัทธิสัมพัทธ์นิยมทางวัฒนธรรม (cultural relativism) คือ จากการศึกษาเปรียบเทียบวัฒนธรรมต่าง ๆ ของมนุษยชาติ เวสเทอร์มาร์คลงความเห็นว่ามาตรการความประพฤติไม่เป็นปรนัย แต่เป็นอัตนัยโดยขึ้นอยู่กับความเป็นมาของแต่ละวัฒนธรรม

สาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดขนบธรรมเนียมประเพณีและจริยธรรมขึ้นในแต่ละวัฒนธรรมก็คือ อารมณ์สะเทือนใจของคนจำนวนมากในวัฒนธรรมนั้น ๆ เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดอารมณ์สะเทือนใจกันรุนแรงและทั่วไปเช่นนี้ ก็จะเป็นที่ยอมรับกันโดยปริยายว่าไม่ควรปล่อยให้มีเหตุการณ์เช่นเดียวกันนั้นเกิดขึ้นซ้ำอีก จึงพร้อมใจกันถือกฎบางอย่างด้วยความพร้อมเพรียงกัน กฎนั้นจะถ่ายทอดสู่อนุชนเรื่อยไป แม้ต่อไปนาน ๆ จะจำเหตุการณ์นั้นไม่ได้แล้วก็ไม่สำคัญ เพราะความศักดิ์สิทธิ์ของกฎอยู่ที่การถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ

เหตุการณ์วันมหาวิปโยคของไทย (14 ตุลาคม พ.ศ. 2516) อาจจะถือได้ว่าเป็นตัวอย่างที่ดีตัวอย่างหนึ่งของเรื่องนี้ ดังนั้น มาตรการทำดีจึงมิใช่อยู่ที่การยึดติดอยู่กับวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง แต่ควรเลือกส่วนดีจากทุกวัฒนธรรมมาเป็นหลักยึดเหนี่ยวเพื่อพัฒนาตนและสังคม

               

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s